Σε κάθε κρίση, θεσμική, οικονομική, κοινωνική, είναι παλιά συνήθεια αυτού του (υποταγμένου) λαού να αναζητεί και να επιζητεί την παρέμβαση των λεγόμενων «πνευματικών ανθρώπων». Πιο συχνά, καταζητεί όσους πνευματικούς ταγούς «δεν μιλούν». Η απαίτηση αυτή εκκινεί από μία ακραία στρέβλωση αλλά και μία προπατορική προβολή. Η στρέβλωση συνίσταται στο ότι οι «πνευματικοί άνθρωποι» αντιμετωπίζονται ως […]
